عصر روز سهشنبه هفتم تير ماه سال 89، گروه علمي- تخصصي جامعهشناسي شهر نشستي را در سالن كنفرانس انجمن جامعهشناسي ايران، با عنوان "ارزيابي تأثير اجتماعي طرحهاي شهري" برگزار كرد. در بخش نخست اين نشست، دكتر پويا علاء الديني، عضو هيأت علمي دانشگاه تهران بحثي را با عنوان "ارزيابي طرحهاي شهري در ايران: برخي تجربهها" مطرح كرد و در بخش دوم، دكتر محمد فاضلي، عضو هيأت علمي دانشگاه مازندران، به بررسي "نقش ارزيابي تأثير اجتماعي در تحقق اهداف طرح جامع شهر تهران" پرداخت.
ارزيابي طرحهاي شهري در ايران: برخي تجربهها
اين جلسه با بحث دكتر پويا علاء الديني در مورد معناي ارزيابي در پروژههاي توسعه و انواع اين ارزيابيها آغاز شد. او در اين زمينه گفت: در حال حاضر، در پروژههاي توسعه، چند نوع ارزيابي وجود دارد و واژههايي که براي آنها استفاده ميشود خيلي با هم تداخل دارند. به عنوان مثال، يک نوع ارزيابي وجود دارد كه براي اين صورت ميگيرد که انسان بفهمد وضعيت جامعهاي چگونه است. براي پاسخ به اين نوع پرسشها، معمولاً ارزيابيهايي در حد نيازسنجي و امکانسنجي انجام ميگيرد. من اين قبيل پروژهها را "ارزيابي اجتماعي اوليه" مينامم. گاهي هم حتي بعد از آن امکانسنجي ممکن است پروژه کلي باشد و لازم است پاسخهاي دقيقتري داده شوند. يک ارزيابي اجتماعي ديگر هم هست که تلاش ميکند تأثير اجتماعي پروژه را از قبل به نوعي پيشبيني کند که اين در ايران کم سابقه است و عموماً سازمانهاي بينالمللي آن را به كار ميگيرند. اين نوع ارزيابي تا حدي هم دشوار و هم هزينهبر است. يک نوع ارزيابي ديگري که در ايران خيلي کم انجام ميشود، شيوهاي است که به آن "پايش و ارزشيابي" گويند.