محمدرضا حائری
اولین هسته این گروه مطالعاتی در اوائل دهه 50 در داخل گروه شهرسازی دانشکده معماری دانشگاه ملی (شهید بهشتی فعلی)، شکل گرفت. همه از استاد و دانشجو بر این باور بودیم که شهر، آگاه میکند (وبر: شهر آزاد میکند.) پس باید این پدیده آگاهی بخش را هر چه آگاهانهتر بشناسیم. و با این نیت، تنی چند از اعضاء گروه تجربههائی را معرفی میکردند که خود در ایام تحصیل در خارج از ایران با آن انس گرفته بودند و بدین ترتیب اولین نشریهها به صورت جزوههائی لاغر، اندیشههای متفکران فرانسوی، انگلیسی و آمریکای لاتینی را معرفی کرد. دیدگاه مورد توافق گروه این بود که ساختار توسعه و روند شهرنشینی جوامع توسعه یافته از جوامعی مانند ایران متمایز است. به همین دلیل معرفی و بسط نظرهای لاتینی بر ادامه سایر نظرات غلبه یافت.
هدف، شاید هم آرزوی گروه این بود که همه این نظرگاهها را فراهم میآورد تا بتوانند شرایط ایران را بسنجد، بشناسد و بررسیهای مشخصی از موقعیتهای مشخص ارائه دهد و بستری فراهم کند تا برنامه و تصمیمگیری&zwnj